CZYM JEST BOŻA RODZINA?
W Nowym Testamencie Bóg JHWH objawia się w postaci Bożej rodziny – Boga Ojca i Syna Bożego. W Starym Testamencie jest wiele fragmentów ukazujących nam złożoność JHWH na dwie odrębne osoby.
Według naszego punktu widzenia Bożej Rodziny, Bóg Ojciec jak i Syn Boży noszą chwalebne imię JHWH, co oznacza, że posiadają tę samą odwieczną Boską naturę i są ze sobą od wieczności, po wieczność. Syn Boży przez uniżenie siebie przez okres ponad 30 lat do formy stworzenia, po zmartwychwstaniu zachował cząstkę człowieczeństwa mimo powrotu do swojej chwały JHWH z przed przyjścia na ziemię.
Jako uczniowie Pana Jezusa uznajemy, że Syn Boży był zawsze z Ojcem i obydwoje są bez początku i po za czasem. Bóg Ojciec i Syn Boży są ze sobą od wieczność, aż po wieczność.
W relacji rodzinnej Syn Boży – Jezus Chrystus jest podporządkowany Bogu Ojcu. Bóg Ojciec otrzymuje w Synu pełnię czci, a zarazem w pełni wszelką cześć otrzymuje Pan Jezus. Bóg Ojciec oddał wszystko w ręce swojego Syna, a naszego Pana.
Jako uczniowie Pana nie uznajemy unii hipostatycznej, co oznacza, że przed przyjściem Chrystusa na ziemię, był On w postaci Bożej. Przyszedł na ziemię przez dziewicę, gdzie stał się człowiekiem na wzór pierwszego człowieka – Adama, niewiele mniejszego od aniołów Bożych. Po zmartwychwstaniu i wstąpieniu do trzeciego nieba, Bóg Ojciec przywrócił Mu wszelką władzę jak i w pełni status nieskończonego Boga, z przed przyjścia na ziemię. Pan Jezus mimo powrotu do chwały JHWH zachował cząstkę człowieczeństwa.
Jako uczniowie wierzący w Bożą rodzinę w porównaniu do trynitarian – nie wierzymy w odrębną osobowość Ducha Świętego. Jako uczniowie Pana w odróżnieniu do antytrynitarian nie traktujemy Ducha Świętego jedynie jako moc sprawczą. Pojmujemy Go jako osobę Ojca lub Syna w zależności od kontekstu danych wersetów, również pojmujemy Ducha Świętego jako wszechobecność Ojca JHWH i Syna JHWH. Ponadto Duch Święty w Słowie Bożym jest wyrażony nie tylko osobowo, ale również jako wspólny Duch Ojca i Syna, pieczęć, mądrość, moc, synonim słowa Bóg – a także wiele innych.
Jest to przekaz w dużej prostocie, a wszelkie poparcia w tekstach Biblijnych będą ukazywane w konkretnych artykułach i nagraniach audio/video.
Prosimy o modlitwy, abyśmy w Duchu i prawdzie przekazali wszystkie artykuły ku waszemu zbudowaniu, a przede wszystkim ku chwale Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa.
Pan Jezus jest Bogiem – pojawienie się z Biblii, że cześć i chwała należąca do Mu równiny z Ojcem. Odkryj biblijne podstawy tej prawdy. Bóg Ojciec i Syn Boży są nazywani Bogiem Prawdziwym. Sam Jezus nosi imię „Wierny i Prawdziwy”. Całe Pismo należy, że Ojciec i Syn noszą tetragram JHWH
Nie tylko prolog Ewangelii Jana (1:1-18) czy wyznanie Apostoła Tomasza (Ew. Jana 20:28) wobec Pana Jezusa, że jest Bogiem i Panem, potwierdzają Jego Boskość. Jan opisuje to także w swoim liście, gdzie ukazuje, że Syn jest Bogiem prawdziwym. Sprawdź i zbadaj wszystko z Pismem Świętym w ręku.
Wiele osób zastanawia się nad naturą Pana Jezusa Chrystusa. Czy był On jedynie wielkim nauczycielem? Prorokiem? Czy też jest prawdziwym Bogiem? Na podstawie zarówno Starego, jak i Nowego Testamentu, możemy z całą pewnością stwierdzić, że Pan Jezus nie tylko przed swoim przyjściem na ziemię, ale i po zmartwychwstaniu jest Bogiem prawdziwym.
Wiele osób źle intepretuje Bożą rodzinę JHWH robiąc z niej trójjedynego Boga, uważając przy tym, że odrzucamy Boskość Ducha Świętego, co nie jest prawdą. Jako uczniowie Pana Jezusa, nie uznajemy Ducha Świętego jako odrębnej trzeciej osoby trynitarialnej doktryny, ale między innymi jako obecność Boga Ojca i Syna Bożego, jest to ICH wspólny Duch, mądrość Boża, pieczęć Boża i wiele innych.
Wielu z nas często przekonuje się o jakości swojej wiary, która zdaje się być nieugięta i niepodatna na wpływy zewnętrzne, podczas utrapień i prób, które stają na naszej drodze. Trudne sytuacje są naszym egzaminem i sprawdzeniem, czy nasze poczucie bycia silnym w Panu jest prawdziwe, czy złudne. Musimy pamiętać, że istnieje subtelna granica pomiędzy pewnością siebie w Panu, a pychą. Wpływa to na naszą zdolność utrzymania czujności oraz stanowi wyzwanie – z jednej strony ryzykujemy utratę wrażliwości, z drugiej możemy oddać się lękowi przed porażką, co prowadzi do niezdrowej gorliwości, alienacji i odcięcia od otoczenia, by jedynie podtrzymać wiarę.