Dlaczego Unia Hipostatyczna nie jest Biblijną nauką?

You are currently viewing Dlaczego Unia Hipostatyczna nie jest Biblijną nauką?
Dlaczego Unia Hipostatyczna Nie Jest Biblijną Nauką?
Wielu ludzi zgłębia naturę Chrystusa gdy był na ziemi, posługując się różnymi teoriami i poglądami. Jednakże Biblia, która stanowi fundament dla osób zainteresowanych tym zagadnieniem, jasno i wyraźnie określa osobowość Syna Człowieczego.
 
Zapraszam do analizy kilku kluczowych pytań, które naturalnie pojawiają się podczas refleksji nad tą kwestią:
  • O czym mówi nam doktryna unii hipostatycznej?
  • Kto wyznaje unię hipostatyczną?
  • Co mówi nam Biblia o naturze Pan Jezusa, gdy ten był na ziemi?
  • Jak postrzegają Biblijni Binitarianie naukę o unii hipostatycznej?

CZYM JEST UNIA HIPOSTATYCZNA?

Dogmat o unii hipostatycznej został ustanowiony na Soborze Chalcedońskim w 451 roku przez instytucję katolicką, który opiera się na wierzeniach starogreckich myśli religijnej. W tym dogmacie twierdzi się, że w jednej osobie Chrystusa spotkały się Boska i ludzka natura jednocześnie. Te dwie natury, Boska i ludzka, nie zostały w żaden sposób ze sobą zmieszane, lecz jednocześnie spotkały się w jednym momencie w ziemskiej egzystencji Pana Jezusa. Mimo to Jezus nie doświadczał rozdwojenia jaźni; był zarówno Bogiem, jak i człowiekiem, jednocześnie manifestując obie te natury w jednej postaci. Zgodnie z tym dogmatem nie wolno tego rozdzielać.

Wierzący w tę doktrynę ludzie uznają, że ta sama natura pozostała w Panu Jezusie nawet po Jego zmartwychwstaniu. Warto jednak zauważyć, że istnieje kontrowersja wokół dogmatu unii hipostatycznej, a niektóre organizacje mają różne interpretacje natury tej hipostazy.
 
Krytycy dogmatu unii hipostatycznej zazwyczaj argumentują, że jest on wynikiem wpływu starogreckich poglądów filozoficznych na chrześcijaństwo. Mimo to, dla wyznawców tej doktryny, Unia Hipostatyczna stanowi kluczowy element zrozumienia misteryjnej natury Chrystusa i Jego jedności jako zarówno Boga, jak i Człowieka.

KTO WYZNAJE UNIĘ HIPOSTATYCZNĄ?

Dogmat ten jest szeroko przyjmowany przez większość instytucji i denominacji tzw. chrześcijańskich. Osobiście znam jeden wyjątek, mianowicie są nim Świadkowie Jehowy, którzy podążają w odmiennym kierunku, odrzucając tę doktrynę i prezentując własne, specyficzne poglądy. W ich interpretacji, bluźniąc Synowi Bożemu, uznają Go za stworzenie, a konkretnie – za anioła.
Warto podkreślić, że choć unia hipostatyczna jest powszechnie akceptowana, to niektórzy krytycy tego dogmatu wyrażają swoje wątpliwości co do zgodności tej nauki z treścią Biblii. Twierdzą, że trudno odnaleźć konkretne wersety biblijne, które potwierdzają tę doktrynę, i że zwolennicy tego dogmatu nie dostarczają żądnych dowodów z Pisma Świętego.
 
Jednak dla większości denominacyjnych chrześcijan unia hipostatyczna jest kluczowym elementem wiary, będącym próbą zrozumienia tajemniczej natury Jezusa Chrystusa.

BIBLIJNA NAUKA KONTRA UNIA HIPOSTATYCZNA

Jako Biblijni Binitarianie możemy powiedzieć, że na podstawie Słowa Bożego wierzymy, że Pan Jezus na ziemi był w pełni tylko człowiekiem i nie był wówczas Bogiem, wyparł się swojej Boskości na czas życia na ziemi. Był drugim Adamem. Przed przyjściem na ziemię i po zmartwychwstaniu Syn Boży jest Bogiem, co również podaje Słowo Boże. Cała nauka przeciwna dogmatowi o unii hipostatycznej, której autorem jest sekta katolicka, poparta jest Słowem Bożym – tu wrzucimy niektóre fragmenty przybliżające zrozumienie, jednak pamiętajmy, że Biblię należy czytać całościowo. 
Podobnie do Trynitarian, Biblijni Binitarianie uznają, że Pan Jezus jest JHWH i tutaj jest cała masa wersetów potwierdzających Boskość Syna Bożego jako JHWH. 

Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, on nam o nim opowiedział.

Ewangelia Jana 1:18

A Ojciec, który mnie posłał, on świadczył o mnie. Nigdy nie słyszeliście jego głosu ani nie widzieliście jego postaci.

Ewangelia Jana 5:37

Nie jakby ktoś widział Ojca, oprócz tego, który jest od Boga; ten widział Ojca.

Ewangelia Jana 6:46

Unitarianie próbują na podstawie Jana 1:18 unieważniać wersety z Jana 5:37 czy 6:46 i twierdzą, że ogółem Boga nikt nigdy nie widział, co generalnie kłóci się z innymi miejscami w Biblii, lecz gdy tłumaczymy Biblię Biblią, widzimy, że kontekst wersetu z pierwszego rozdziału Jana powinniśmy, odczytywać słowo “Bóg” jako określanie Boga Ojca. Na czym Biblijni Binitarianie opierają tutaj swoją wiarę ze Słowa Bożego?

Boga JHWH naocznie widzieli między innymi: Adam, Abraham, Mojżesz, starsi Izraela, rodzice Samsona, Gedeon. Podam tylko trzy przykłady: 

Potem JHWH ukazał mu się na równinie Mamre, a on siedział u wejścia do swego namiotu w najgorętszej porze dnia. I podniósł swe oczy, i zobaczył, że naprzeciwko siebie stanęli trzej mężczyźni. Gdy ich ujrzał, pobiegł od wejścia do namiotu na ich spotkanie i skłonił się do ziemi. I powiedział: Mój Panie, jeśli znalazłem teraz łaskę w twoich oczach, nie omijaj, proszę, swego sługi.

Księga Rodzaju 18:1-3
I wstąpili Mojżesz, Aaron, Nadab i Abihu oraz siedemdziesięciu ze starszych Izraela;
I widzieli Boga Izraela, a pod jego nogami było jakby dzieło z szafirowego kamienia jak niebo, gdy jest jasne.
A na przywódców synów Izraela JHWH nie wyciągnął swej ręki, choć widzieli Boga, jedli i pili

Księga Wyjścia 24:9-11
I JHWH rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak człowiek rozmawia ze swoim przyjacielem. Potem Mojżesz wracał do obozu, a jego sługa Jozue, syn Nuna, młodzieniec, nie opuszczał namiotu.

Księga Wyjścia 33:11

Nasza interpretacja Jana 1:18 opiera się na uwzględnieniu kontekstu i równoległego studiowania innych fragmentów Biblii. Kiedy czytamy, że “nikt nigdy nie widział Boga”, to w kontekście Jana 1:18 i innych wersetów, interpretujemy to jako niewidzialność Boga Ojca. Natomiast werset z Jana 6:46, gdzie Jezus mówi, że nikt nie widział Boga, jest zrozumiany jako odniesienie do Boga Ojca, nie wykluczając przy tym widzialności Syna Bożego, co jest zgodne z widzialnością JHWH.

Opieramy się na przemyślanych analizach tekstu biblijnego oraz kontekstu historycznego, aby uzyskać pełniejsze zrozumienie Boskiej rzeczywistości.

 

NOWY TESTAMENT Z DOWODAMI

Nowy Testament również nam wspomina o Boskości Syna Bożego. W Słowie Bożym podkreślone zostało odrzucenie Boskości na czas pobytu na ziemi! Czyli możemy przeczytać w Biblii, co innego niż nam wmawiają zwolennicy dogmatu unii hipostatycznej; 
Niech będzie w was takie nastawienie umysłu, jakie też było w Chrystusie Jezusie;
Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież;
Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;
A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.

List do Filipian 2:5-8
Bóg przez swoje Słowo Boże podkreśla, że Chrystus był człowiekiem na wzór pierwszego – Adama. 
Skoro bowiem przyszła przez człowieka śmierć, przez człowieka też przyszło zmartwychwstanie. Albowiem jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni.

1 List do Koryntian 15:21-22
Pierwszy człowiek z ziemi – ziemski, drugi człowiek – sam Pan z nieba.

1 List do Koryntian 15:47

PO ZMARTWYCHWSTANIU POWRÓT DO SWOJEJ CHWAŁY

Gdy Pan Jezus zmartwychwstał, powrócił do swojej Boskości, co nam ukazuje między innymi bardzo naocznie księga Objawienia Jana, gdy autor tej księgi opisuje nam Pana Jezusa jako Wszechmogącego Alfę i Omegę (Pierwszego i Ostatniego). Sam Pan wskazuje na siebie jako Syna Bożego badającego serca i nerki (jak JHWH). Wiele wersetów ukazujących Boskość Jego osoby możemy odnaleźć w samym Objawieniu..

Zdaniem Biblijnych Binitarian, po zmartwychwstaniu Pan Jezus zachował jakąś część swojego człowieczeństwa z pobytu na ziemi. W jakiej część i formie do końca w Biblii tego nie widzimy, bo Słowo Boże nie koncentruje się na tym temacie. Wiemy między innymi, że dzięki temu, że był człowiekiem, Pan wstawia się za nami u Ojca, co opisuje Paweł w liście do Hebrajczyków. Wiemy, że Pan Jezus jako człowiek był w pełni doświadczony – czuł ból, lęk, odłączenie od Ojca, śmierć, czego jako Bóg nie mógł by odczuć.  Dlatego te doświadczenia Syna Bożego może odczuwać również Bóg Ojciec i wybaczać nam nasze przewinienia przez śmierć swojego Syna i odkupienie naszych win. Wiemy, że Jego część człowieczeństwa będzie formą sądzącą na sądzie. Pewnie jeszcze parę szczegółów moglibyśmy wypisywać, ale jak Bóg pozwoli to opiszemy to kiedyś w innym temacie, przy większym objawieniu z góry.
W naszym przekonaniu, ideologia unii hipostatycznej jest trudna do pogodzenia ze Słowem Bożym. Wiele z jej założeń, takich jak połowiczne Bóstwo i połowiczne człowieczeństwo w Chrystusie żyjącym na ziemi, opiera się na ludzkich domysłach i wyobrażeniach, których nie ma w Piśmie Świętym. Jest to wymysł katolickiej sekty, do którego dołączyły ewangeliczne kościoły. W związku z tym, dla Binitarian, nasza wiara w człowieczeństwo Pana Jezusa na ziemi jako drugiego Adam bez Boskiej mocy, jest kłócąca z unią hipostatyczną, lecz zgodna ze Słowem Bożym. Jako Binitarianie wierzymy w Boskość Syna Bożego przed egzystencją ziemską i po zmartwychwstaniu, co również opiera się na bezpośrednich dowodach ze Słowa Bożego.

BIBLIJNY BINITARIANIZM PRZECIWNY HIPOSTAZIE

Biblijny Binitarianizm nie podziela tez Antytrynitarian, którzy atakują Boskość Chrystusa, ale możemy się z nimi zgodzić w kwestii, że Mesjasz był w pełni człowiekiem podczas swojego ziemskiego życia. Nasza wiara zakłada, że Jezus Chrystus, będąc w pełni Bogiem przed swoim zstąpieniem na ziemię, ochoczo przyjął ludzką naturę, stając się drugim Adamem.

Jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus;

1 List do Tymoteusza 2:5

Unia hipostatyczna zapewne będzie bronić swoich tez poprzez przywoływanie cudów, jakie Pan Jezus dokonywał na ziemi. Jednak warto zauważyć, że ten dogmat, którego kurczowo trzymają się Trynitarianie, kłóci się z ich głównym poglądem na trójcę!

Zapytacie pewnie dlaczego? Dlatego, że w takim przypadku chrzest Duchem Świętym nie był by potrzebny Chrystusowi, jeżeli On był Bogiem na ziemi. Mianowicie nie musiał być wyposażany w moc i działanie Boga, bo przecież według Unii Hipostatycznej Nim był. Słowo Boże mówi nam, że został przyobleczony w moc Bożą i Ducha Świętego; 

Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu, który chodził, czyniąc dobrze i uzdrawiając wszystkich opanowanych przez diabła, bo Bóg był z nim. A my jesteśmy świadkami tego wszystkiego, co czynił w ziemi judzkiej i w Jerozolimie. Jego to zabili, zawiesiwszy na drzewie.

Dzieje Apostolskie 10:38-39

Biblijny Binitarianizm nie napotyka problemów w interpretacji chrztu Duchem Świętym, gdyż uznajemy go nie tylko jako symboliczne rozpoczęcie działalności Pana (w tym zgadzają się wszystkie spojrzenia na osobowość Syna Człowieczego) ale przede wszystkim chrzest Duchem był potrzebny Panu Jezusowi do działania, bo gdy był zwyczajnym człowiekiem nie posiadał żadnej mocy, siły i podobnie do proroków musiał zostać obleczony obecnością Boga. Duch Święty jako obecność Ojca w Nim pozwoliła dopiero na działanie, czynienie cudów itp. 

Sam Pan Jezus to podkreślał w swoich wypowiedziach, jednak zwolennicy Trynitarianizmu i Unii Hipostatycznej często zamykają oczy na te wersety, ponieważ kwestionują one ich doktryny.
Duch Pana nade mną, ponieważ namaścił mnie, abym głosił ewangelię ubogim, posłał mnie, abym uzdrawiał skruszonych w sercu, abym uwięzionym zwiastował wyzwolenie, a ślepym przejrzenie, abym uciśnionych wypuścił na wolność;

Ewangelia Łukasza 4:18
Wtedy Jezus im odpowiedział: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Syn nie może nic czynić sam od siebie, tylko to, co widzi, że czyni Ojciec. Co bowiem on czyni, to i Syn czyni tak samo.
Bo Ojciec miłuje Syna i ukazuje mu wszystko, co sam czyni. I pokaże mu większe dzieła niż te, abyście się dziwili.

Ewangelia Jana 5:19-20
Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Dzieła, które wykonuję w imieniu mego Ojca, one świadczą o mnie.

Ewangelia Jana 10:25
Jezus powiedział do nich: Ukazałem wam wiele dobrych uczynków od mego Ojca. Za który z tych uczynków mnie kamienujecie?
Odpowiedzieli mu Żydzi: Nie kamienujemy cię za dobry uczynek, ale za bluźnierstwo, to znaczy, że ty, będąc człowiekiem, czynisz samego siebie Bogiem.
Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym Prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami? Jeśli nazwał bogami tych, do których doszło słowo Boże, a Pismo nie może być naruszone; To jakże do mnie, którego Ojciec uświęcił i posłał na świat, mówicie: Bluźnisz, bo powiedziałem: Jestem Synem Bożym?
Jeśli nie wykonuję dzieł mego Ojca, nie wierzcie mi.
A jeśli wykonuję, choćbyście mnie nie wierzyli, wierzcie uczynkom, abyście poznali i uwierzyli, że Ojciec jest we mnie, a ja w nim.

Ewangelia Jana 10:32-38

W imieniu oznacza w osobie Ojca, tak pojmowali “imię” semici. Artykuł o tym możecie przeczytać choćby tutjaj:

Jednak zwolennicy doktryn wywodzących się z sekty katolickiej, czasem bagatelizują lub pomijają te fragmenty. Tymczasem, dla Biblijnych Binitarian, te wersety stanowią istotny element zrozumienia pełnej natury Chrystusa, harmonijnie wpisując się w całą panoramę Pisma Świętego.

Pojmowanie Unii Hipostatycznej i próbowanie traktowania Ducha Świętego jako trzeciej osoby jest błędnym zrozumieniem tego, co możemy wyczytać w Słowie Bożym. Chrystus, będąc na ziemi człowiekiem, nie mógł działać bez obecności Ojca w Nim; był posłuszny Ojcu i w pełni realizował Jego wolę. Chrystus dokonywał cudów dzięki Bogu Ojcu, a nie dzięki trzeciej osobie. Dodanie kolejnej osoby w tym kontekście może prowadzić do zakłócenia integralności działania Boga Ojca, sugerując, że był zamknięty w trzecim niebie i na ziemi nie działał.

Takie fragmenty podkreślają współdziałanie Ojca i Syna, co jest zgodne z binitarianizmem, gdzie rozumie się, że Ducha Świętego nie traktuje się jako trzeciej odrębnej osoby, ale jako działanie i obecność samego Boga.

OBRONA OSKARŻYCIELA

I jeszcze jeden, bardzo ważny temat. Jeśli unia hipostatyczna byłaby prawdziwa, diabeł miałby argument trudny do odrzucenia na sądzie Bożym. Mógłby zarzucić Bogu, że jeśli Jezus na ziemi był częściowo Bogiem, to nie powinno dziwić, że nie zgrzeszył. Mogłoby to prowadzić do wniosku, że wina leży po stronie Stwórcy, który stworzył nas ułomnymi i skłonnymi do grzechu.
Jednak, gdy sam Bóg stał się sługą, zwykłym człowiekiem, drugim Adamem, jak jest to opisane w Słowie Bożym, udowodnił, że mimo prób, doświadczeń i zmagań, nie zgrzeszył. To oznacza, że problem nie leży w stworzeniu i Stwórcy, ale wynika z sytuacji, do której dopuścił się diabeł, kusząc pierwszych ludzi w ogrodzie Eden.
Dla Binitarian, ta perspektywa jest spójna z zrozumieniem Słowa Bożego, gdzie jedność Ojca i Syna jest kluczowym elementem, zrozumienia osobowości Boga JHWH. 

Zachęcam was w Jezusie Chrystusie, abyście sami wzięli Słowo Boże i nie ufali mi ani innym nauczycielom w Internecie, a zbadali w modlitwie temat i dowiedzieli się co Bóg ma wam do przekazania w Biblii, w tej tematyce.